چه خوب که نیست! یعنی فکر کنید؛ کنار یک دریا نشسته اید و به صدای موج ها گوش میدین و غرق در زیبایی این آبی بیکران ...بعد یکی بیاد بگه نگاه نکن به این دریا. به صدای این موج گوش نده! وقتی کنار این دریایی رویِ ماسه های ساحل، شعری برای دریا ننویس. به زیبایی دریا حتی فکر نکن، و به اینکه بخوای تنت اندکی از مهربانی دریا رو لمس کنه!یا حتی خالق این دریا_که در انحصار چشم ماست_ را هم به بزرگی یاد نکن؛چ

روستا

در کنار کوه، قرنهایی که بر زمین گذشته رو بهتر میشه احساس کرد
و ناپایداری عمر را (با اینکه کوه خودش نمادی است از پایداری).

چه خوب که نیست! یعنی فکر کنید؛ کنار یک دریا نشسته اید و به صدای موج ها گوش میدین و غرق در زیبایی این آبی بیکران ...بعد یکی بیاد بگه نگاه نکن به این دریا. به صدای این موج گوش نده! وقتی کنار این دریایی رویِ ماسه های ساحل، شعری برای دریا ننویس. به زیبایی دریا حتی فکر نکن، و به اینکه بخوای تنت اندکی از مهربانی دریا رو لمس کنه!یا حتی خالق این دریا_که در انحصار چشم ماست_ را هم به بزرگی یاد نکن؛چ

حتـی تو را در پیش روی جوخه اعدام جز صبحگاهِ خونی میدان کسی نشناخت هرکس رسید از عشق ورزیدن به انسان گفت امّا تو را ای عاشق انسان! کسی نشناخت. از شوکران و شکر حسین منزوی خانه ها و دیواره ها و کوچه هایی همه از خشت ، اما بدون آینه ! و البته که این عیبی نیست برای این شهر که در خشت مناره و مسجدش آینه نیست که اینجا شهر پیران طریقت حق است. هر آنچه را پیش از این در آینه دیده ای، اینجا در خشت خام م

بعضی شهرها جادویی دارند که آدمها را تغییر میدهند، دور شهر را طلسمی محاط گرفته که مسافر و ساکن به آن میرسند و خوشدل و سرخوش و خانگی میشوند؛ بیتمنا، بینیاز. بعضی شهرها هستند که آدمها را جادو میکنند، درد و رنج و اندوه آدمها را میتراشند و جایش شیدایی میگذارند. شیراز یکی از همین شهرها است، شهری که درد شما را میخرد و درمان میدهد اما چطور این کار را میکند.در جوهای شیراز آب درنگ جاری اس